Agitka wyborcza Zbyszka Z.

Jest niemal pewne, że Zbigniew Ziobro zostanie europosłem. Bardzo się z tego powodu cieszę. I wcale nie dlatego, że przez parę lat będzie go mniej w krajowej polityce.

Moje intencje są prostolinijne. Jestem przekonany, że pobyt w Parlamencie Europejskim wpłynie na niego korzystnie. Wprawdzie Zbigniew Ziobro dał tysiące dowodów na to, że jest odporny na naukę prawie tak dobrze, jak sowieckie konserwy na otwieranie, ale głęboko wierzę w potęgę przysłowia, że podróże kształcą. Czytałem kiedyś, że uczonym udało się nauczyć robaczka uciekać - na przekór instynktowi - z ciemności do światła. Otóż uczeni wsadzili robaczka do szklanej rurki, która w połowie była zaciemniona. Gdy zapalało się światło, robaczek oczywiście uciekał do ciemności. Ale tam kopał go prąd, więc musiał przełamywać gatunkowy instynkt i pełzać do oświetlonej części rurki. Po tysiącach takich doświadczeń uczeni zapalili światło bez włączania kopiącego prądu, a mimo to robaczek powędrował do światła. NAUCZYŁ SIĘ! Pamiętał to chyba ze 20 minut, potem wszystko wróciło do stanu poprzedniego, ale te dwadzieścia minut w robaczkowej skali to odpowiednik wielu lat w życiu człowieka.

Jeżeli więc robaczek tak dużo się nauczył, to przecież Zbigniew Ziobro w Brukseli nauczy się i zapamięta co najmniej tyle samo. Nie oczekuję od niego (Ziobry, nie robaczka), że przestanie wierzyć w to, iż Polskę oplata przestępcza czerwona pajęczyna, ani że zacznie się wstydzić ręcznego sterowania aparatem sprawiedliwości w czasach, gdy był ministrem. To tak, jakby wymagać od robaczka zrobienia licencji pilota odrzutowców.

Ale wierzę, że pięcioletni pobyt za granicą pozwoli Zbigniewowi Ziobrze opanować obcy mu dotąd język polski w stopniu takim, iż będzie mógł (Ziobro, nie język) udawać absolwenta wieczorowego technikum jajcarsko-dobiarskiego. Choćby przez 20 minut.