Bony oświatowe z gwarancją na tłok w klasie

Nad ośmiolatkami ze Szkoły Podstawowej nr 107 zawisła groźba nauki w 35-osobowej klasie. Szkoła mieści się przy ul. Zdrowej, ale to, co zaproponowała maluchom, zdrowe nie jest. Epidemia przepełnionych klas coraz bardziej ogarnia Kraków.

Ten tekst powinien zacząć się ostrzeżeniem dla krakowskich rodziców: jeśli cieszycie się, że udało wam się zapisać dziecko do mało licznej (poniżej 20 osób) pierwszej klasy w publicznej podstawówce, wasza radość nie potrwa długo. Najdalej za dwa lata dyrekcja poinformuje was o połączeniu klasy z inną. Co oznacza, że prawdopodobnie wasza pociecha będzie uczyć się wspólnie z ponad 30 innych uczniów.

Opisany wyżej scenariusz przeżywają właśnie rodzice maluchów ze Szkoły Podstawowej nr 107, gdzie przez pierwszy rok dzieci uczyły się w oddziałach liczących 17-18 uczniów. "Ta liczebność była jednym z powodów, dla jakich wybraliśmy tę placówkę" - napisali ich rodzice w proteście do magistrackiego wydziału edukacji. Protestują, bo pod koniec roku szkolnego dyrekcja poinformowała ich, że klasy zostaną połączone i że ośmiolatki będą się uczyć w 35-osobowym oddziale!

W ubiegłym roku do wydziału edukacji trafił podobny protest: "Skuteczność nauczania i oddziaływania wychowawczego w klasach liczących 30 i więcej uczniów jest bardzo niska. Nie ma czasu na rozwój dzieci uzdolnionych oraz objęcie należytą opieką dzieci mających problemy z nauką lub natury wychowawczej" - alarmowali rodzice uczniów SP nr 80. Ich też szkoła przyciągnęła do siebie mało licznymi klasami, by po dwóch latach oznajmić, że zostaną połączone w znacznie liczniejsze. Takie protesty zdarzały się też wcześniej.

Czemu szkoły łączą klasy? Chodzi o działanie tzw. krakowskiego bonu oświatowego, który - jak wielokrotnie pisaliśmy - z ideą prawdziwego bonu ma niewiele wspólnego. Prawdziwy bon to pieniądze idące do szkoły za uczniem. Ta placówka, która przyciągnie więcej uczniów, ma mieć więcej pieniędzy. Nie ma mowy o zbyt licznych klasach, bo do takich rodzice nie poślą dzieci. O tym, jak gospodarować pieniędzmi, decydują dyrektorzy. W Krakowie jednak urzędnicy nie dali dyrektorom ani pieniędzy, ani swobody w gospodarowaniu nimi. Za to uzależnili sztywno liczbę nauczycielskich etatów od liczby uczniów w szkole (wcześniej zależały one od liczby klas). By chronić etaty, szkoły zaczęły łączyć klasy. Z obliczeń wynika bowiem, że nie opłaca się prowadzenie klas poniżej 25 uczniów: - Apelowaliśmy do dyrektorów, by nie otwierali zbyt małych klas, bo potem będą musieli je łączyć - przypomina dyrektor wydziału edukacji Jan Żądło. Dodaje, że dyrektorzy mogą tworzyć mniej liczne oddziały w pierwszym etapie nauczania (1-3), bo ich prowadzenie jest mniej kosztowne. Jeśli jednak zdecydują się na takie rozwiązanie, powinni poinformować rodziców, że po trzech latach liczebność klas wzrośnie.

Ale dyrektorzy szkół o tym nie informują. Kierująca szkołą nr 107 Sabina Raczek tłumaczy: - Do szkoły zapisanych było więcej uczniów, niż faktycznie przyszło we wrześniu. Nie wiedziałam, że trzeba będzie myśleć o łączeniu klas.

O tym rodzice poinformowani zostali dopiero... w maju! Jak przypuszczają, ze strachu, że zabiorą dzieci ze szkoły. W tym przypadku protesty spowodowały, że dyrekcja odstąpiła od planu łączenia klas. W zamian za to - zgodnie z ideą krakowskiego bonu - będzie musiała zlikwidować część etatu w świetlicy.

W magistracie takie przykłady nie robią na nikim wrażenia. - Szkoła to nie sklep warzywny, który można zamknąć, jak splajtuje. Z naszym bonem dyrektorzy, którzy otwierają średnio liczne klasy, świetnie sobie radzą - uważa dyrektor Żądło.