Listy. Duch rywalizacji na studiach. Notatki? Tak, ale nie za darmo

Jako że obracam się w środowisku studenckim, to chciałem uspokoić profesora Janusza A. Majcherka: duch rywalizacji nie umarł, ba, ma się świetnie na niektórych kierunkach.

Oto przykłady działań podejmowanych w takiej rywalizacji: notowanie żółtymi długopisami, żeby nie dało się tychże notatek powielić; niepożyczanie książek w myśl zasady "chcesz mieć wiedzę, to zapłać jak ja", czy w ekstremalnych przypadkach złe podpowiedzi na egzaminach (co jest nie mniej nieetyczne niż samo ściąganie). Wszystko to umocnione jest duchem przedsiębiorczości, czyli na przykład udostępnianie notatek za spore pieniądze. Pytanie, czy na prawdę chcemy, żeby tak to wyglądało?

Pan profesor boleje nad tym, że w podejściu do studiów panuje utylitaryzm. Ale jak on ma nie panować, skoro student nie ma poczucia, że dana wiedza będzie mu potrzebna w dalszym życiu. Nie mówię oczywiście o wszystkich przedmiotach, ale na pewno każdy z nas potrafi wymienić kilka, które w programie ich studiów pełniły albo wyłącznie funkcje "odsiewcze", albo były zapchajdziurami. Teraz zadajmy sobie pytanie, ile czasu spędziliśmy nad zagadnieniami, do których większość osób już nigdy nie powróciła po zakończeniu przedmiotu. I drugie pytanie: czy nie lepiej inaczej wykorzystać ten czas?

Osobiście jestem dumny, że studiowałem na kierunku, gdzie nie panował "szlachetny duch rywalizacji", lecz "szlachetny duch socjalizmu". Nie było nigdy problemu z notatkami, pomocą przy rozwiązywaniu co trudniejszych zagadnień czy ze wspólnym opracowywaniem skryptów na egzamin. Od indywidualnej dumy z wiedzy ważniejsza była współpraca przy przejściu przez studia. Wszystko w myśl zasady "dziś ja pomogę tobie, jutro ty pomożesz mi". I chyba też po myśli pracodawców, którzy raczej nie oczekują indywidualizmu, lecz umiejętności pracy w grupie.