Prezydent Krakowa w ogonie stawki

Wyniki sondażu komentuje Jarosław Flis, socjolog zajmujący się badaniem mechanizmów władzy

- Patrząc z perspektywy ogólnopolskiej, są tacy prezydenci, którzy wypadają gorzej - tym prezydent Jacek Majchrowski może się pocieszyć. Generalnie jednak z poparciem 27-proc. jest w ogonie tej stawki. Większym poparciem u mieszkańców cieszą się nie tylko takie gwiazdy samorządowe, jak prezydenci Gdyni czy Wrocławia ale też prezydenci Katowic, Kielc czy Białegostoku. Znaczące jest też to, że bardziej popularny w swym mieście jest prezydent Tarnowa, postać dość świeża w polityce.

Jacek Majchrowski ma natomiast przewagę w skali lokalnej nad kandydatami partyjnymi. Poparcie deklarowane dla kandydatów PO czy PiS pokazuje, że sam szyld partyjny nie wystarczy do pokonania obecnego prezydenta. Taką tendencję obserwujemy zresztą od dawna w całej Polsce.

Czy 17 proc. dla kandydata PO to dużo? To raczej miara elektoratu PO, który kieruje się partyjnymi preferencjami, nie zważając na to, kto tym kandydatem będzie. Ankietowanym nie podawano przecież nazwiska Stanisława Kracika.

Przewaga liczebności elektoratu partyjnego PO nad twardym elektoratem PiS może przesądzić o tym, kto wejdzie do drugiej tury z Jackiem Majchrowskim. Wynik PO wskazuje też na to, że tegoroczna walka o fotel prezydenta Krakowa będzie twardsza niż poprzednio.

7 proc. dla PiS pokazuje, że przyciągając tylko twardy elektorat, przegra te wybory. Dlatego wystawianie Zbigniewa Wassermanna nie jest receptą na sukces - jest przecież bardzo utożsamiany ze swoją partią, z polityką krajową. Nie zmobilizuje do głosowania krakowian zainteresowanych przede wszystkim swym miastem. Być może inni kandydaci tej partii mogliby mówić, że owszem, są znani z bycia w PiS, ale angażują się głównie w sprawy lokalne. Zbigniewowi Wassermannowi nie przejdzie mówienie, że "palił, ale się nie zaciągał".